Ja, het is een trendy woord geworden. Mensen delen via sociale media hun momentjes: sorbet op het terras, uitje met collega’s, bad in de tuin, nieuw kapsel enzovoorts. Je kunt ergens zijn of iets doen en daar enorm van genieten. Het is niet mijn stijl om wat ik doe hoogfrequent uit te zenden. Vrienden klagen er ook niet over dat ik zo zelden mijn profielfoto vernieuw. En het voorkomt ook teleurstelling. Want stel dat je op Facebook roeptoetert ‘de tapas hier in het eettentje vlakbij de Ramblas in Barcelona zijn heerlijk’ (met actiefoto) dan kan iemand zomaar reageren met ‘o leuk; zijn wij al een paar keer geweest; maar je moet vooral ook eens de Plaza Regina in Sevilla doen.’ Dan denk je al gauw: dit doe ik nooit meer.

Lees meer >

Mensen die de merkwaardige gewoonte hebben deze columns te lezen weten wel dat ik een soort haat-liefdeverhouding heb met onderzoek. Niet dat ik tegen onderzoek ben, integendeel. Ik hecht waarde aan verklaren van dingen die je misschien wel ziet, maar niet snapt. Maar naast veel onnozel onderzoek is er ook onderzoek dat met verve wordt gepubliceerd, maar waar bij nauwkeurig lezen de opbrengst erg mager is. Zo heb ik ook enige twijfel nu ik lees over een onderzoek waaruit onder andere zou blijken dat er een positieve relatie is tussen hoofdomvang en intelligentie. Laten we het maar plat formuleren: is een dikkop meestal een domkop?

Lees meer >

Dit gaat niet over frisdrank met koolzuur. Ik leen de term van onderzoeksjournalist Joris Luyendijk. U kent hem denk ik wel van zijn boek Dit kan niet waar zijn (2015) waarin hij achter de schermen kijkt van de bankencrisis. Hij legt daarin het denk- en werkklimaat in deze sector bloot. Het boek sloeg in als een bom, beleefde een recordoplage, en Luyendijk moest talloze spreekbeurten geven. Het hele proces zette hem verder aan het denken. En zo verscheen begin dit jaar een boekje van nog geen honderd bladzijden onder de titel Kunnen we praten. Hij signaleert allerlei omwentelingen in de tijd waarin we leven, en de verwarring die dit als gevolg heeft. En komt dan onder andere tot de constatering dat heel veel mensen in een bubble leven. Wat bedoelt hij?

Lees meer >

bijbel 1

Als je het bericht leest dat er een Mannenbijbel is gedrukt, dan komen er automatisch een paar vragen op. Logische, voor de hand liggende vragen: was dat nodig? Want er zijn immers Bijbels in allerlei vertalingen uitgegeven, met of zonder plaatjes, jongerenbijbels, kinderbijbels, een Groene Bijbel enzovoorts. En alleen al in 2016 werden er ruim 300 nieuwe vertalingen uitgebracht!. Dus om misverstanden te voorkomen: ik juich het alleen maar toe als er nieuwe Bijbels komen. Tenslotte gaat het hier om de kern van het menselijk bestaan, wat de bedoeling van de mens is, welke bestemming hij heeft, en zeker ook welk toekomstperspectief. En er is ook een Vrouwenbijbel, dus waarom ook niet? Maar ik frons wel bij sommige antwoorden die op deze vragen worden gegeven.

Lees meer >

Het spijt me, maar deze keer moet ik de lezer confronteren met een zwaar onderwerp. Het is wat laag-bij-de-gronds, maar niemand ontkomt eraan. Uit mezelf was ik er ook niet zo gauw over begonnen, maar de wetenschap dringt me het wel te doen. Het begon namelijk met de vraag hoe het komt dat tijdens het hardlopen je veters zo vaak los gaan zitten. Dat is onschuldiger dan de meeste mensen denken, en ik hoor bij die meerderheid. Onderzoekers van de University of California Berkeley hebben het onderzocht. En ze zijn eruit gekomen.

Lees meer >

cbs

Eerst heb ik maar even gewacht. Het leek me eigenlijk een 1-aprilgrap. Maar het blijkt echt waar te zijn: het CBS wil Twitter gaan gebruiken als meetlat voor onrust. Onderzocht wordt of dat wel mogelijk is. Het gaat dan zo: alle openbare tweets in Nederland worden verzameld. Daar worden negatieve woorden uit gefilterd: angst, gevaar, geweld, maar ook hulp en bescherming. Want bij ingrijpende gebeurtenissen zoals aanslagen of rampen gebruiken twitteraars die woorden duidelijk meer dan anders. Dat wordt ons dan inzichtelijk aangeboden als ‘hoe ongerust we zijn bij ramp X. En de overheid weet meteen wat haar te doen staat. Wat daarvan te denken?

Lees meer >

021

Gelukkig, we zijn weer gelukkig. Dat weten we zelf niet, daarom laten we het onderzoeken. En zo kon het ANP vorige week melden dat wij – nou ja, 90 procent van ons dan – gelukkig zijn. Dat klinkt bekend, omdat we dat wel vaker laten onderzoeken. Want stel dat je ongelukkig wordt zonder het zelf te weten of te beseffen. Fijn dus dat er bureaus zijn die ons bij de les houden. En ik hoop van harte dat u niet bij die 10 procent niet-gelukkigen zit. Zou dat trouwens hetzelfde zijn als ongelukkig-zijn? Toch wordt ook van allerlei kanten de vraag gesteld: hoe komt het dan dat wij zo klagen? Ai, pijnlijke vraag. Ik heb wel enkele vermoedens.

Lees meer >

afbeelding thias

Ik weet niet zo goed waar ik deze week over moet schrijven. Ik heb geen zin om het over de verkiezingen te hebben. Jullie hebben gekozen wat jullie wilde kiezen. Tenminste dat hoop ik. En het is maar een geluk dat de PVV niet de grootste partij is geworden. Dan kunnen ze tenminste gewoon in de oppositie blijven schreeuwen en niets bereiken. Maar goed waar moet ik het dan over hebben. Als ik eerlijk ben is mijn hoofd op het moment druk bezig met andere dingen. Die voor de wereld/gemeente niet zo interessant zijn, maar voor mij wel. Hoewel. Een deel is wel interessant.

Lees meer >

afbeelding thias

In 2003 zat ik op OPDC de Windroos in Zwolle, een school voor speciaal voortgezet onderwijs. In oktober het jaar ervoor was het kabinet Balkenende 1 gevallen en werkte demissionair. De LPF bleek toch niet zo’n goede partij om mee samen te werken. Op school maakte we handig gebruik van de nieuwe verkiezingen die in januari gehouden werden. Als opdracht voor maatschappijleer (zo heette dat toen) organiseerde onze klas een schoolverkiezing. Ieder groepje was een politieke partij, allemaal met een leider en we moesten campagne voeren.

Lees meer >

vakantie

Even er tussenuit, even ontspannen. Energie opladen, of nieuwe ideeën opdoen. Dat kan door een andere sfeer of andere omgeving op te zoeken. Het kan op een terrasje, waar je eventueel met een ander kunt praten en af en toe een slok of hap nemen. Je observeert mensen, en dat kan ontluisterend of lachwekkend zijn. Maar er zijn ook andere manieren om te weten wat voor mensen je zoal tegenkomt op deze planeet of in de straat. Zoals een vakantie, die levert ook altijd boeiende vergelijkingen en inzichten op. Recent waren we een weekje op Gran Canaria. Een korte greep uit de waarnemingen van uw columnist.

Lees meer >

afbeelding thias

In 2012 zat ik op een zaterdagochtend op Twitter en scrolde door mijn berichten. Ik kwam een bericht tegen van ene Bert-Jan Dokter die me een paar dagen daarvoor had toegevoegd. Het bericht was een noodkreet om koffie. De koffieautomaat in de studio van LocoFM was namelijk stuk. Mijn koffiezetapparaat werkte prima, dus bood ik aan een pot koffie te komen brengen. Enkele minuten wachtte ik in spanning op een antwoord, dat uiteindelijk kwam. Ze waren al voorzien, maar ik was welkom in de studio. Ik twijfelde even, maar besloot uiteindelijk toch te gaan.

Lees meer >

afbeelding thias

Gisteren las ik op Locourant het bericht over de vernieling bij kinderboerderij de Voskuilerhoeve in Wezep. Meteen sprongen mijn nekharen overeind. Hoe kansloos ben je als je zulke dingen doet? Waar is het mis gegaan in je opvoeding dat je denkt dat het normaal is dat je zulke dingen doet. En dat in een omgeving waar de bijbel het leven domineert, waar iedereen met respect voor elkaar, is opgevoed en dergelijke. Toch? Was dat niet het uitgangspunt van religie in het algemeen? Met respect met elkaar omgaan?

Lees meer >

Nepnieuws1

Nieuws kennen we in allerlei soorten. Als het om media gaat is de voorwaarde dat het nieuwswaarde moet hebben. Anders gezegd: het moet bijzonder genoeg zijn om er mee te komen. Maar ja, wie bepaalt dat? Is het nieuws dat koningin Maxima soms een diadeem draagt dat ook prinses Beatrix wel eens droeg? Elk medium heeft zijn eigen formule of smaak, voor lezers en kijkers geldt dat nog sterker. Daarom loopt in veel nieuwsgaring groen en rijp, zin en onzin, nut en flauwekul door elkaar heen. Soms onschuldig, soms riskant.

Lees meer >

afbeelding thias

Afgelopen dinsdag was het Valentijnsdag. Het uit Amerika overgevlogen commerciële feestje voor stelletjes. Of eigenlijk voor de vrouwen in een relatie. Want als man is het jouw taak om daar wat aan te doen, de vrouw hoeft alleen chagrijnig te wachten tot ze een stuk chocolade of een bos rozen aangereikt krijgt. Een grote commerciële bende. En de dag erna is natuurlijk het grootste feest, als de chocolade weer een normale prijs heeft. Zelf heb ik het niet zo op Valentijnsdag, maar misschien komt dat omdat het gewoon mijn verjaardag is.

Lees meer >

DSCF7045

Dit gaat niet over de drie musketiers, maar over een bijzondere ontwikkeling rond de openbare school in Noordeinde. Wettelijk getalsmatig in de knel gekomen, en daarom had het bestuur van deze school de handen eraf getrokken. Opheffing dreigde, maar inmiddels is er een vangnet gekomen waardoor de school nieuw perspectief heeft. Dankzij vier partners: de bewoners van Noordeinde, christelijke scholenkoepel De Akker, de gemeente Oldebroek, en alle andere scholen in deze gemeente. Dit is bijzonder. Om meer dan één reden.

Lees meer >