ijsvogel

Ik zag je en ik was verbaasd

Ik zag hoe 't leven in het kort

Zich welhaast voor mijn oog voltrok

Je ving een visje, 't was nog klein

En sloeg hem dood tegen een plank

Mijn maaltijd dacht je, heb mijn dank!

Geen diefstal en ook geen gebeden

Slechts water doet je overleven

Jouw bonte kleuren en jouw pracht

Als resultaat van...scheppingskracht!

Lees meer >

Je schreef ermee in vroeger dagen

ganzeveer

Gedachtegoed en dat soort zaken

Gedoopt in inkt kwam op papier

In het middeleeuwse nu en hier

Datgene wat je dacht of vond

Wat een ganzenveer al niet vermag

Maar Laurens Janszoon Koster kwam

Die boekdrukkunst ons heeft gebracht

De ganzenveer die moest toen sneven

Zo gaat dat in het schrijversleven!

Lees meer >

stuur

Het scheepke, onder Jezus' hoede
Met zijn kruisvlag hoog in top
Vaart geheid vandaag of morgen
Tegen... islamklippen op!
De moraal van dit verhaal:
Ruwe stormen mogen woeden
Altijd moeten mensen bloeden
Onze Heer die wil geen hoofddoek
Of een wereld vol met rampspoed!
Maar een aarde vol met mensen
Die elkaar het beste... wensen!

Lees meer >

bij Chaos

Hij was een chaoot
Van de wal in de sloot
Zijn toekomst stond vast
Een beetje van dit
En een ietsje van dat
Geen vastomlijnd kader
Want daar hield hij niet van
Maar te hooi en te gras
Niet rijk van de wereld
Maar gewoon... zo hij was!

Lees meer >

Onverbiddelijk dient zij zich aan

Als koppelaar van de seizoenen

Met haar voorspelbaar kleurenspel

En natter worden van de dagen

Het licht moet het met minder doen

Dat hoort immers bij dit seizoen

Een metgezel naar wintersferen

Met minder blad en kale takken

Doet herfst mij zien de eindigheid

Van Voorjaar, Zomer en van Tijd

Lees meer >

Die heeft te maken met je groei

In 't algemeen en in 't bijzonder

Is een gevolg van dadendrang

Soms maken ze ons mensen bang

Een stuip die boezemt in ontzag

Is een reactie op je wording

Van lijf van ziel en van je geest

Je jaagt de stuipen op mijn lijf

Is veel gehoord dus het beklijft

Een stuip hoort bij ons aards verblijf!

Lees meer >

Er was een tijd, ik was heel jong

Moest alles leren wist nog niets

Het ging met vallen en met opstaan

Met gas terug en dan weer doorgaan

Maar ook met pijn en met verdriet

Ik leerde lopen ging naar school

Om zaken in mijn hoofd te stoppen

Ik wou het later ver gaan schoppen

En nu dat..... later is gekomen

Blijft één ding over dat is dromen!

Lees meer >

Het leven is een lange zoektocht

Over bergen en door dalen

Zoekend naar de zin van leven

Kom ik links en rechts iets tegen

Wat mij aanspoort en belet

En ook vertraagt mijn vaste tred

Maakt mij onzeker en zo meer

Ook steeds vaker, keer op keer

Daardoor tast het mijn geloof aan

In de zin van... mijn bestaan!

Lees meer >

Het overkomt me, overvalt me

Als in de zomer Herfst intreed

Het blad aan bomen al verkleurt

De paddenstoel zijn entree doet

Vraag ik me af wat er gebeurt

Veel regen en wat eerder kleuren

Niet gestuurd door mensenhand

Want de natuur gaat eigen wegen

Net of ze daarmee zeggen wil

Het mooie voorjaar al vergeten?

Lees meer >

Trekt sporen, doet nadenken

Kost tranen, geeft vreugde

Doet dansen van blijdschap

Gaat door bergen en dalen

Vandaag zon, morgen regen

Bestaat uit slapen en waken

Ook uit herfst en uit zomer

En uit winter en voorjaar

Vooral waard om het even

Om dat leven ...te Leven!

Lees meer >

Als kind droomde ik als kind

En meestal over mooie dingen

Verbeteren van de wereld, waarom?

Niets ging dood je leefde eeuwig

En het kwaad wat dat dan was?

Vroeger toen ik nog een kind was

En het leven zeker weten, eindeloos

Maar toch waarom die nare droom

Dat iemand fluistert in mijn oor

Je weet toch, dromen zijn bedrog!

Lees meer >

In de regel niet voor vast

Maar voor even vooralsnog

Houdt het eerste bloedden tegen

Onderweg naar beter worden

Echt verbinden moet nog komen

Genezen kan dan echt beginnen

De moraal van dit verhaal

Er is dus altijd wat te winnen

En dat gaat niet zomaar even

Zonder ''noodverband''geen leven!

©Roelof Rustenburg

Lees meer >

En na de woede komt verdriet

Want dit behoort bij het verwerken

Van heel veel onrecht onbegrepen

De Zwarte auto's daarin resten

Doen je dat eens te meer beseffen

Daarbij de knuffels en de bloemen

Het Leven laat niet met zich knoeien

Zomaar hun adem afgesneden

Geen tijd en ook geen afscheid nemen

Slechts uit de lucht gevallen...Leven!

©Roelof Rustenburg.

Lees meer >

Woorden schieten altijd te kort

Als leed zo de boventoon voert

Een nieuwe morgen voorgoed over

Holle ogen je wezenloos aankijken

Mensen ineens zomaar wegblijven

Een trein voert af wat er van over is

Nabestaanden het nooit zullen begrijpen

Zomaar moedwillig gedood vermoord

Mensen verworden zijn tot beesten

Schaam mij dat ik tot dit ras behoor!

 

Een Ulevel was ooit een snoepje

Verpakt in mooi gekleurd papier

Maar die tijd is lang vervlogen

Die tijd dat Jetje jarig was

En ging trakteren in de klas

Toen zulke dingen nog bestonden

De smart Phone nog niet uitgevonden

Met Tablets in een ver verschiet

Slechts Ulevellen bracht zij mee

Maar ieder kreeg er... minstens twee!

Lees meer >