afbeelding thias

Zo’n vijf jaar geleden werd ik door het UWV naar een metaalbewerkingsbedrijf gestuurd, zodat ik kon solliciteren naar een plek in een leer-werktraject. Dit was al enigszins discutabel, want ik woonde toen ook al in Wezep en het beste bedrijf zat in Staphorst. In die tijd had ik geen auto, geen brommer, geen fiets, dus ik was aangewezen op het openbaarvervoer. Met een begintijd van acht uur is dat net te doen, maar als je wisselende ploegen hebt vanaf zes uur ’s ochtends wordt het lastig. Maar goed, ik ging met mijn brave burgerkop naar het bedrijf toe en solliciteerde naar de functie van leerling.

Het begin van het gesprek was nog redelijk normaal. Wat zijn je hobby’s? Wat is je thuissituatie? Wat is je werkervaring? Wat zijn je opleidingen? En dat soort nutteloze vragen die in mijn C.V. al ruimschoots behandeld waren. Het gesprek nam echter een rare wending toen de volgende vraag kwam. Waar zie je jezelf over vijf jaar? Ik had de vraag niet verwacht en mijn antwoord niet echt klaar. Daarbij vond (en vind) ik het een belachelijke vraag. Waar zie je jezelf over vijf jaar.

Het is ook een belachelijke vraag. Vijf jaar geleden dacht ik nog dat ik het zou kunnen schoppen tot presentator bij een landelijke radiozender. Inmiddels besef ik wel dat het bij de lokale, hooguit regionale radio blijft. In ieder geval geen inkomsten genererende toekomst. Een half jaar later dacht ik nog cabaretier te kunnen worden en schreef ik een kort cabaretprogramma. Ook nooit wat geworden. Ik had ook nog wel dj willen worden in clubs en op festivals, maar ook daarvoor bleek ik niet genoeg talent te hebben. Toch wou die vrouw van mij weten, waar ik mezelf over vijf jaar zag.

Als een soort Pavlov-effect meldde ik dat het een belachelijke vraag was. Wat misschien niet de handigste reactie is tijdens een gesprek met je toekomstig werkgever, maar goed het was mijn mond uit voor ik er erg in had. Ze was het niet met me eens en wilde dat ik haar per se een duidelijk antwoord zou geven. Dan het radio idee maar en ik vertelde haar dat ik radiopresentator op de landelijke radio wilde worden. Ze keurde mijn antwoord af, wat mij enigszins irriteerde aangezien het (op dat moment) één van de vele dromen was die ik had. Ze formuleerde de vraag anders. Waar ik mezelf over vijf jaar zou zien in de metaalbewerkingsindustrie. Niet dus, maar dat antwoord was schijnbaar ook niet goed.

In plaats van een beter antwoord te bedenken en met mijn irritatie rijzende naar een hoger niveau. Besloot ik dat monster aan de andere kant van het bureau eens haarfijn uit te leggen waarom de vraag zo belachelijk was. Het menselijk lichaam is namelijk opgebouwd uit cellen. Zoals alles is opgebouwd uit cellen. En net zoals alle levende organismen gaan ze uiteindelijk dood. Zo ook jouw cellen. Jouw lichaam is voor het grootste gedeelte slechts zeven tot tien jaar oud. Hoe oud de maatschappij ook zegt dat je bent. Dus zodoende was haar vraag belachelijk. Over vijf jaar ben ik immers voor meer dan de helft een compleet ander mens.

Ze staarde me aan, maar achter haar ogen kon ik zien dat haar brein uitgeschakeld was. Dus ik ging nog even door. Ik legde uit dat de cellen rond je borst zo’n vijftien jaar oud zijn. De cellen aan de oppervlakte van je darmen zo’n vijf dagen oud, maar de rest van je darmen bijna zestien jaar oud. Je rode bloedcellen zijn maximaal 120 dagen oud en je lever maar 300 tot 500 dagen. De bovenlaag van je huid is maar twee weken oud en zelfs je skelet is gemiddeld binnen tien jaar compleet vervangen. Duizelt het al? Die vrouw ging bijna van haar stokje en repeteerde haar vraag, alsof ze een robot was. Waar zie je jezelf over vijf jaar?

“Ik zie mezelf over vijf jaar op een subtropisch privé-eiland wonen, met een emmer goud naast me in het strand gegraven en terwijl er twee vrouwen met grote palmbladeren de warmte van mijn lichaam zwaaien, steekt de derde mijn joint aan met een gouden aansteker waarop mijn naam in diamanten geschreven staat. Mevrouw.” Als je drie keer dezelfde stomme vraag stelt, krijg je uiteindelijk een stom antwoord. Nou drie keer raden. Ik hoefde niet terug te komen. Tot volgende week!

Facebook: http://fb.com/ThiasEsseboom
Twitter: http://twitter.com/ThiasEsseboom
Instagram: http://instagram.com/ThiasEsseboom
Web: http://thias.nl

Aankomende woensdag is Thias Esseboom weer op LocoFM te horen met zijn programma Midweek Break vanaf 19.00 uur, direct na Rondje Politiek.