Deze keer laat ik mijn beurt voorbij gaan. Zijn er dan geen onderwerpen om over te schrijven? Zeker wel, er zijn genoeg gebeurtenissen die normaal of abnormaal zijn, waarvan je iets kunt vinden, die prikkelen achter het toetsenbord te kruipen, waarover je je kritiek de vrije loop zou willen laten of waarover je juichend kunt zijn. Vaak horen er namen bij: Gommers, Omtzigt, Bilal, Navalry, Oeigoeren, Taiwan, enz. Of ontdekkingen over besmettingsreductie, creativiteit onder moeilijke omstandigheden en dergelijke. Maar ja, schrijven over corona is vermoeiend, erover lezen nog meer. En er schrijven al zoveel anderen over, dus wat moet ik dan nog. 

Neem bijvoorbeeld eens de Maori’s op Nieuw Zeeland: dankzij de groenlipmossel (die alleen daar voor de kust leeft) worden er pillen gemaakt met omega-3-vetzuren die artrose tegengaan. Interessant. Ja, maar Nieuw Zeeland is ver weg, dus de pillen zijn duur. Komt bij: ondanks serieus onderzoek zijn er ook twijfels uit de hoek van de kwakzalverijbestrijders. Gelukkig zijn er nog andere gewrichtsproducten. Geen echte aandachttrekker voor een column lijkt me. Zeker als je zelf geen artrose hebt. Dan is er nog de Rafflesia, de grootste bloem op aarde met een diameter tussen de 1 en 3 meter. Hij weegt tussen de 10 en 15 kilo, en verspreidt tijdens de bloei een afschuwelijke lucht van rottend vlees. Gelukkig bloeit hij maar één keer in de drie jaar. Een verwaarloosbaar ‘weetje’. 

Dan zijn er legio sombere feiten. Je kunt je erover verbazen dat de totale hoeveelheid water op aarde op 554 miljoen kubieke kilometer komt, en dat maar 1 procent daarvan als drinkwater kan worden gebruikt. Of erop wijzen dat roken jaarlijks wereldwijd 6 miljoen levens kost. Maar er zijn natuurlijk grotere getallen te noemen over menselijke slachtoffers, zoals in de Wereldoorlogen, de Slacht van Huti’s en Tutsi’s, de Tsunami’s. En nu zijn er weer 670.000 mensen in Mozambique op de vlucht. Waar we ook even van schrokken was dat er ruim 6500 arbeiders omkwamen bij de bouw van de voorzieningen voor het WK in Qatar. Onze voetballers gaan een zwart shirtje dragen als bewijs dat het ons niet ontgaan is; verwachten we echt dat emir Tamam bin Hamad al-Thani, de absolute machthebber daar, nu tot inkeer komt? Vorig jaar 20.000 coronadoden in Nederland, dat is dichterbij.  

Je had ook Aleksei Leonov, de Russische kosmonaut die op 18 maart 1965 als eerste mens een ruimtewandeling maakte. Hij zweefde twaalf minuten buiten de capsule aan een koord. Wat niet was voorzien gebeurde: zijn pak zwol op en hij kon de capsule niet meer in. Op aarde ging de wodka al rond, maar hij moest zonder overleg besluiten de ventielen in zijn pak open te zetten zodat zijn pak kromp. Voordat hij het bewustzijn verloor kon hij met zijn laatste krachten nog naar binnen komen. Het had zijn leven kunnen kosten, ook bij de landing in de woestijn van Kazachstan, toen de remraketjes   weigerden. Maar eenmaal hersteld op aarde moest hij over die feiten zwijgen. Toen later het politieke klimaat  omsloeg (glasnost, perestroika) mocht hij erover praten. Ingrijpender was de ramp met de Challenger in 1986, waarbij 7 astronauten het leven lieten. Dat was allemaal vroeger.

Van jongere datum is die olieramp in de Golf van Mexico; op 20 april 2010 vond er een explosie plaats op het platform Deepwater Horizon, waarbij 11 doden en 17 gewonden vielen. Bijna drie maanden stroomde er aardolie de oceaan in, op een gegeven moment 11 miljoen liter per dag. Vijf Amerikaanse staten riepen de noodtoestand uit. Een catastrofe voor vogels, zeeschildpadden, tuimelaars, de koraalriffen en natuurlijk de visserij. De totale schade werd geraamd op ruim 53 miljard dollar, waarvan 20,8 miljoen aan schikkingen door BP. Ook dit is weer oud nieuws, hoewel de gevolgen nog steeds merkbaar zijn.

In het nieuws van vandaag wordt morgen de vis verpakt, is een oud gezegde. Hoewel: het aantal mensen dat weet wat een krant is daalt, en vis kun je online bestellen. Maar ik dwaal af. Zoveel gepasseerde feiten, zoveel oud nieuws; wat kun je ermee? Brengt het verder als je erover schrijft? En bijna alles wordt weggespoeld door nieuwere gebeurtenissen. Ook hele mooie dingen, maar wat moet je daaraan toevoegen? De tijd spoelt bijna alles weg. Vandaar dat ik het deze keer laat afweten. Waarom erover schrijven, waarom zou je het moeten lezen. Verstandig dat je dat ook niet hebt gedaan.  

Ton van Leijen (avanleijen@lijbrandt.nl)