oog

Ogen zijn een onderdeel van de mens, net zoals oren handen en voeten en een neus. Al deze onderdelen hebben zo een eigen functie alsook een... eigen behoefte. Nu zijn onze ogen van een onvoorstelbare ‘veelzeggendheid’ en hebben toch wel een zeer aparte functie in het existeren, zeg maar het bestaan van het wezen mens! Ze kunnen uitdrukken ze kunnen vragen en via hen kun je in de ziel van ditzelfde wezen kijken. En dat is nog al wat, dat deze organen je inzicht kunnen verschaffen in de ‘behoefte’ van het zijn, van de ziel ‘het leven’ dus.

Lees meer >

FJL 2424 color2

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is.

Gewikkeld in een wade

Het is een druilerige novemberdag rond zes uur en al donker buiten. Het eten is bijna klaar en de tafel is gedekt als de deurbel gaat. Een man van rond de 70 jaar staat voor de deur. “Mevrouw van Zalk, mijn vrouw ligt ernstig ziek in het ziekenhuis. Zij zal een dezer dagen komen te overlijden. Graag wil ik voor haar uitvaart gebruik maken van uw diensten. Het leek me handig om voor die tijd even wat zaken met u door te nemen...”

Lees meer >

bouwvak

Eens per jaar ga ik uit mijn dak
Want dan is het bouwvak
Liggen alle bouwen stil
kan ik doen wat ik graag wil
Troffe;, spijkers in een hoek
Eén ding telt, dat is mijn zwembroek
En alles is weer gedaan
Ga ik er weer tegenaan
Fluitend weer de steiger op
Maar dan wel met een bruine kop!

Het was maar een klein berichtje in het achtuurjournaal. Zomaar even tussendoor: de ellendige aanslagen in Brussel en het vliegveld Zaventhem hebben een onverwacht positief bijeffect. Want als gevolg van de verhoogde paraatheid en bewaking is de grote en kleine criminaliteit en het vandalisme spectaculair gedaald. Logisch, ja. Maar tegelijk betekent dit dat ook zonder terroristische ellende het veel veiliger kan in de samenleving. Voor zover ik weet is daarbij in de media nauwelijks stilgestaan. Het kost natuurlijk ook geld. In Brussel werd trouwens ook een speciaal instituut ingericht om overwerkte agenten op te vangen, als gevolg van de extra inzet en de lange diensten. Dat is een andere prijs die je als samenleving betaalt.

Lees meer >

traumawindsel

In de regel niet voor vast
Maar voor even vooralsnog
Houdt het eerste bloedden tegen
Onderweg naar beter worden
Echt verbinden moet nog komen
Genezen kan dan echt beginnen
De moraal van dit verhaal
Er is dus altijd wat te winnen
En dat gaat niet zomaar even
Zonder ''noodverband''geen leven!

©Roelof Rustenburg

FJL 2424 color2

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is.

In opdracht van mijn vrouw

Hendrik belt me met de mededeling dat hij dit doet ‘in opdracht’ van zijn ernstig zieke vrouw Agnes. ‘Zij wil dat ik voor haar overlijden een uitvaartondernemer heb geregeld’, zegt Hendrik. ‘Ik vind het heel erg lastig, maar ja zij wil het zo...’ Met Hendrik en zijn vier kinderen spreek ik af voor de volgende dag bij mij thuis.

Lees meer >

Je hebt dragers in soorten zoals bagagedragers, geluidsdragers, waterdragers en nog heel veel soorten dragers meer maar die geven we dan weer een andere naam. Zoals steunbeer,steunpilaar of steunzool en ze dienen allemaal ergens voor, maar één ding zeker weten, ze staan ons ten dienste op de één of andere wijze. Een mooie dag deze week bepaalde mij bij het woord wat deze week de kop van de column siert.

Lees meer >

IMG 9124

De natuur kleurt nu steeds mooier
Met vele jonge kleuren groen
Schuchter kruipt het blad uit takken
En planten doen hun best in bakken
Zijn wat beperkt in doen en laten
Maar desondanks zijn niet te stuiten
Het leven, dat voltrekt zich buiten
Ook vogels zijn al heel vroeg wakker
Geboortegolf van blad tot bloem
Da's ... de natuur in goede doen!

Vragen over de risico’s van een oorlog worden door jonge mensen vaak heel anders beleefd dan door ouderen. Bij mijn ouders kende ik die zorg wel, vooral ook omdat zij kind waren tijdens de Eerste Wereldoorlog, en de Tweede aan den lijve hebben ondervonden. Jonge mensen hebben soms bij de laatstgenoemde wereldconflicten gevoelens die ouderen hebben bij de Tachtigjarige Oorlog: dat is lang geleden, en gelukkig hebben we het hier nu goed. De overheersende wens na de overwinning op Nazi-Duitsland was dan ook ‘dit nooit weer’. Maar u en ik weten welke lange reeks wereld- en regionale branden toch is gevolgd. Wie een wereldkaart pakt en een kruis zet in landen of werelddelen waar het fout gaat houdt weinig ‘blanke’ vlekken over.

Lees meer >

geo

Het was mooi weer en ik had er weer voorzichtig zin in, ik was er weer aan toe even een stukje de benen strekken. Even wat ‘geweeste ongemakken’ van me afschudden terwijl de zon haar uiterste best deed om méé te werken. Auto geparkeerd en wat spullen in mijn zak gestopt waaronder mijn mobiele telefoon, je kunt immers nooit weten. Het is vier uur in de namiddag 16.00 uur heet dat officieel.

Lees meer >

leven

Trekt sporen, doet nadenken
Kost tranen, geeft vreugde
Doet dansen van blijdschap
Gaat door bergen en dalen
Vandaag zon, morgen regen
Bestaat uit slapen en waken
Ook uit herfst en uit zomer
En uit winter en voorjaar
Vooral waard om het even
Om dat leven ...te Leven!

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is.

Bent u de vader van Paulien?

Kitty en Anton zitten op zondagavond voor de tv als rond tien uur aan de deur wordt gebeld. Ze schrikken en Anton loopt naar de voordeur. Hij ziet twee voor hem onbekende gedaantes staan en opent de deur. Het zijn twee agenten die vragen ‘Bent u de vader van Paulien?’ Op zijn bevestigende antwoord vragen ze of ze binnen mogen komen.

Lees meer >

Zo in mei denk is het tijd voor een wandeling in de ‘Wet Lands’ langs de IJssel in de buurt van het dorp waar ooit de laatste visotter het loodje legde. Uit een soort gepaste trots vermengd met een stuk eerbied hebben de ‘Zalkers’ van toen een standbeeld opgericht in brons voor de otter in kwestie! Ze hebben blijkbaar spijt gekregen de robuuste inwoners van dit dorp aan de rivier voor het doodslaan van de laatste visotter aan de boorden van de IJssel. Van de dijk af vanuit Zwolle linksaf het dorp in, als je zo rijdt kun je hem niet missen.

Lees meer >

ierland2

Niet moeilijk daar voor uit te komen
Want met jouw schoonheid en mystiek
Als ook je pure, ruige romantiek
Jaag jij dat aan bij menig mens en meer
Gewoon zeg maar verloren fantasie!
Jij zet op scherp het pure leven
Waar velen meer en meer naar streven
Jij bent de achterkant van het gelijk
Dé reden van mijn Ierland reis!

Roelof Rustenburg

Het straatbeeld laat het steeds vaker zien: opa’s en oma’s die optrekken met hun kleinkinderen. De buurvrouw om de hoek wandelt achter de buggy met haar kleindochter erin. Buurvrouw een andere kant op voetbalt met haar kleinzoon. Op het station zie je verschillende opa’s die met kleindochter of -zoon naar de treinen gaan kijken. In mijn vriendenkring wordt een feestje georganiseerd waarvoor wordt gevraagd even te laten weten of je komt. In de reacties die daarop komen zijn er verschillende met als inhoud ‘we hebben oppasdag, maar tenminste één van ons probeert wel even te komen’. Grootouders die oppassen: een stille reserve, een verborgen legioen, en zilveren golf die enorm bijdraagt aan onze economie.

Lees meer >