afbeelding thias

Ik wil deze week een wat vrolijker verhaal vertellen dan in de afgelopen twee columns. Het is een van de meest favoriete verhalen van mijn ouders, om te vertellen tijdens praktisch elke gelegenheid die we bij elkaar zijn. En ik moet toegeven, het is een leuk verhaal.

Laat me je een jaar of veertien mee terug nemen in de tijd. Ik woonde bij mijn ouders in de naoorlogse arbeiderswijk Assendorp in Zwolle en zoals in de meeste gezinnen aten wij ’s avonds aan tafel. Mijn ouders met hun gezicht naar de televisie en mijn zusje en ik met onze rug naar de televisie, want we zouden toch eens afgeleid raken. Zo ook deze desbetreffende avond.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is

Verdriet van velen...

Op de stoep voor het huis fietsen twee kleine meisjes onder toeziend oog van een vrouw op leeftijd. Als ik uit mijn auto stap stelt ze zich aan me voor als de oma van Simone en Hester. Ze gaat me voor naar de woning waar ik kennis maak met Mathilde.

Lees meer >

afbeelding thias

“Waar wil jij het dan over hebben?”. Die vraag werd me gesteld op de verjaardag van een vriend waar ik zaterdagavond was. Ik dacht er even over na, waarna ik zei dat ik het niet wist. Ik wist het echt niet. Degene die de vraag stelde begon een lijstje met onderwerpen op te sommen. “Voetbal? Bier? Whisky? Kwantummechanica?”. Ik koos het laatste, maar dat bleek geen echte optie te zijn. De andere onderwerpen kan ik niets mee. Ik kijk geen voetbal en ik drink amper alcohol, laat staan dat ik er wat vanaf weet. “Laat mij hier maar lekker zitten, dan luister ik wel naar jullie gesprekken”. Prima, wat ik wil en de gesprekken gingen verder. Ik heb wel onderwerpen om over te praten, maar niet voor op een bier-, worst- en kaasparty. Na twee uur cola drinken en kaasblokjes eten, besloot ik te vertrekken. De vriend, van wie de verjaardag was, verontschuldigde zich omdat het niet mijn volk was. Ik zei dat het niet uitmaakte, ik had het immers kunnen weten. Ik hou niet zo van verjaardagen.

Lees meer >

Handreiking

Je kunt er zomaar aan voorbijleven. Eenzaamheid, depressie, stil verdriet. Typisch iets waar je niet vrolijk van wordt als je het tegenkomt. Het roept iets op van triestheid, moeizaamheid, passiviteit, uitzichtloosheid. En wie ermee wordt geconfronteerd, in het gezin, de relaties, de buurt, voelt zich ook als omstander vaak machteloos. Wat goed daarom dat deze week tot ‘Week van de eenzaamheid’ is uitgeroepen. Om er eens goed bij stil te staan. Bij wat het is, hoe mensen zich daaronder voelen. En zeker ook of je er wat aan kunt doen, en zo ja: wat. Niet zelden is eenzaamheid een belangrijke oorzaak voor het in een depressie raken. Hoewel het dus om wezenlijk verschillende toestanden gaat hebben ze soms met elkaar te maken.

Lees meer >

afbeelding thias

Ik staar nu al twee uur naar een leeg scherm, de titel van dit stuk heb ik al drie keer veranderd, van “Alien Invasie”, naar “De Ouderen Van Tegenwoordig”, naar “E-Bike Terrorisme” en nu voor de vierde keer, naar “Chaos Hoofd”. Het is een chaos in mijn hoofd. Overspoeld met ideeën, gedachten, herinneringen en toekomstidealen. Ongestructureerd, onaangekondigd en ongeremd, gaan ze net zo snel als ze weer komen. En uit die stroom aan hersenactiviteit, moet ik de juiste zinnen op papier zetten, om te proberen uit te leggen wat er gebeurt in mijn hoofd.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is

Samengesteld gezin

De heer en mevrouw Harmsen zijn een hoogbejaard echtpaar, beide hebben de respectabele leeftijd van ruim 90 jaar. Samen hebben ze tien kinderen met partners, 48 kleinkinderen en 43 achterkleinkinderen. Beiden zijn eerder gehuwd geweest en hebben hun echtgenoten dertig jaar geleden aan de dood verloren. Meneer Harmsen is net met pensioen wanneer zijn vrouw overlijdt en mevrouw Harmsen is nog werkzaam in het onderwijs. De kinderen zijn allemaal al de deur uit wanneer ze alleen komen te staan.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is

De uitvaart voorbereid

De heer en mevrouw de Braake zijn een echtpaar zonder kinderen. Samen hebben ze vijfendertig jaar een bedrijf gerund. Zodra het mogelijk is verkopen ze het bedrijf en gaan genieten van hun vrije tijd. Mevrouw de Braake is namelijk ziek. Genezing is niet meer mogelijk maar er zijn nog behandelingen waardoor ze hopen nog een tijdje van elkaar te mogen genieten.

Lees meer >

english

‘Ken je Engels? Jazeker, dat is een poelier in Zwolle’ was een oud en een beetje versleten grapje van mijn vader. De Engelse taal werd toen bepaald nog niet door iedereen gesproken, maar poelier Engels kenden de Zwollenaren wel. Vandaag zijn er nog maar weinig mensen die geen Engels verstaan of spreken. We zijn een klein land, en hebben dus veel buitenland. Amper per auto of trein afgereisd of je hoort al andere talen en tongvallen om je heen. Leerlingen op onze scholen krijgen vaak Engels, Frans en Duits mee. Britse scholieren kiezen soms als tweede taal Frans, maar ook Spaans is geliefd. Velen van ons die wel eens in Engeland of Amerika komen kennen het compliment dat die Nederlanders zo goed Engels spreken. Engels is een wereldtaal, bevorderd door handel, films en tv-programma’s, teksten op producten, en zeker ook door muziek.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is.

Mijn stoere, sterke vader

Jaap en Cora is een echtpaar van begin zestig jaar. Ze hebben twee zonen; Arnoud en Jasper. Vanwege ernstige hartproblemen moet Jaap vervroegd afscheid nemen van het arbeidsproces. Met klussen in zijn werkplaats, zingen in een koor en vrijwilligerswerk weet hij zijn leven een zinvolle invulling te geven.

Lees meer >

Tarwe NBMGarf, een oud woord voor schoof. Graan dat in schoven wordt gebundeld. Ik herinner het me uit mijn lagere schooltijd. Je zag die schoven zoals nu nog op de schilderijen van Jan van Vuuren. We zongen een psalm waarin de regel “dan zal het land zijn volle garven biên” (biên als samentrekking van bieden). Die typering stond symbool voor een tijd waarin het volk na een periode van verdrukking uit Gods hand weer welvaart mocht verwachten. Ik moet aan die term ‘volle garven’ altijd denken als ik de akkers vol van mais zie. Een snelgroeiend krachtig gewas. In no time kun je er niet meer overheen kijken. Het roept bij mij een beeld op van voorspoed, van groei, en van vrede.

Lees meer >

herma

Als uitvaartondernemer krijg ik vaak te horen dat ik zo’n zwaar en treurig werk heb. Graag neem ik u mee voor een kijkje achter de schermen, door mijn ervaringen met u te delen over hoe mooi en dankbaar dit prachtige beroep is.

Mijn grote vriend

Dennis is zes jaar en zoontje van Johan en Marijke. Johan is gescheiden en samen met zijn eerste partner heeft hij nog een zoon, Michael. Michael woont bij zijn moeder en om het weekend is hij bij zijn vader. De scheiding was een zware periode voor Johan, maar Marijke, Dennis en Michael laten de zon weer voor hem schijnen. Ze zijn zielsgelukkig met elkaar.

Lees meer >

hema

Even heel wat anders deze week, even uit de sleur van de politieke beslommeringen. Even gewoon een klein stukje verslaan van een paar uurtjes winkelen in Zwolle, en er tussendoor een koffiepauze bij een eetdependance van ons aller Hema. Ik stap de gelegenheid binnen en wat mij opvalt zijn in ieder geval de bordjes aan de muur, consumptie verplichtVreemd eigenlijk dat ze je verplichten om te eten of te drinken, maar goed er moet natuurlijk wel wat verdiend worden. Wat mij verder opvalt is het publiek dat er alreeds vertoeft, het is een doorsnee van het gewone volk. Mensen die door hun gedrag , en het eruit zien duidelijk niet behoren bij de meer welgestelde klasse.

Lees meer >

doublerainbow augustus

Op deze mooie dag in augustus
Waarbij de zon uitbundig schijnt
Parkeer ik even al mijn zorgen
Dan lijkt het of ze niet bestaan
Opgewekt kijk ik naar buiten
Door ramen schoon van regenwater
Mijn zorgen geparkeerd voor later
Lacht Leven blij mij tegemoet
Vandaag even geen lik op stuk
Maar louter en alleen... geluk!

merel1

Meekijken maar in het dialect heet dat zoals in aanhef genoemd, en wat ik bedoel is dat je om je heen kijkt en ervaringen van mensen opslaat en op je eigen manier beoordeeld en er een uitleg aangeeft en wel de mijne of de jouwe. Elke dag ben je weer deelgenoot van wel en wee, van rottigheid , van ellende, van achterklap en soms ook van vreugde. Deze keer is mijn springplank naar de weekendcollumn meekijken oftewel verslagleggen van mijn kijk op dingen hoe ze gaan en hoe ze uitpakken, de consequenties ervan zo u wilt.

Lees meer >

logo bdh

Herinneringen en ook dromen
Ze blijven komen dag na dag
Ze laten je de Liefsten zien
Diegenen die jij zo graag mag
Maar al in 't Leven is geleend
En het besef dringt vaker door
Al dat geleende gaat teloor
Het gaat terug naar wie het gaf
Dat is gewis een zeker ding
Wat blijft is slechts Herinnering!