DSC 0005her

Aan het begin van deze maand hebben we tijdens dodenherdenking met elkaar stil gestaan bij allen die zich hebben ingezet voor onze vrede en vrijheid. Dan denken we natuurlijk aan de velen die zijn omgekomen in de Tweede Wereldoorlog en die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid. Maar we denken ook aan hen die sindsdien in vredesmissies hun leven hebben gegeven op allerlei plekken in deze wereld. Ook voor onze vrede en vrijheid. Bij de verschillende oorlogsmonumenten in onze gemeente waren we er 2 minuten met elkaar letterlijk stil van. Ik vind het altijd weer een bijzonder indrukkend moment die collectieve stilte!

Ieder van ons zal tijdens die twee minuten zijn eigen gedachten hebben gehad. En voor sommigen van ons kwamen daar ook beelden, soms aangrijpende beelden weer voor ogen. Dan is het mooi om te weten dat velen om je heen staan om mee te leven en te steunen.

Zelf moest ik op dat moment denken aan de verhalen die mijn vrouw en ik op die ochtend van 4 mei hadden gehoord van een ouder echtpaar in onze gemeente. Zij hadden de oorlog in Amsterdam meegemaakt. Voor hun ogen zagen zij hoe Joodse inwoners werden afgevoerd, hoe mensen honger leden en ook hoe na de oorlog mensen die ‘fout’ waren geweest publiekelijk werden vernederd. Beelden die, zo gaven zij aan, je niet wilt zien en die je wegdrukt als het leven weer verder gaat. Maar soms, als je ouder wordt, komen die beelden weer omhoog. Zeker op 4 mei. En dan kun je maar een ding denken, zo zeiden zij: ‘Dit nooit weer’. 

Laten we daarom onze vrijheid koesteren en dankbaar zijn voor het grote voorrecht om in een vrij land te mogen leven. 

Ir. J.N. Rozendaal

Burgemeester Elburg

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment