Column Rozette Kats

We mogen ons oprecht gelukkig prijzen met het grote aantal musea in gemeente Elburg. Regelmatig realiseer ik me dit grote voordeel ten opzichte van andere gemeenten van dezelfde omvang. En belangrijker dan het aantal musea, is de kwaliteit van deze organisaties en de wisselende thema’s en exposities. Onlangs, tijdens de opening van de expositie “Waarom schrijf je me niet” van Museum Sjoel, trof me de belangrijke rol van onze musea.Tijdens genoemde opening verhaalde de hoogbejaarde mevrouw Rozette Kats, vertrouweling van wijlen Jules Schelvis, namelijk over haar leven. Als jong Joods meisje vernam ze van haar Limburgse pleegouders over haar echte afkomst. De schrik sloeg haar om het hart; Joods zijn is levensgevaarlijk. Want die conclusie kon ze vlak na de oorlog op zesjarige leeftijd wel trekken: Jood-zijn is gelijk aan doodgaan. Deze traumatische gewaarwording over haar afkomst kon ze pas als volwassen vrouw verwerken. Wat overigens niets afgedaan heeft aan het merkbare verdriet over haar vermoorde vader, moeder en broertje.

Het was tijdens het verhaal van mevrouw Kats erg stil in het zaaltje van Museum Sjoel. Haar schrijnende verhaal als Holocaust-overlevende greep ons aan. De massale moord op Joden is een zwarte bladzijde uit de recente wereldgeschiedenis die ik niet kan bevatten. Vooral niet omdat we voortdurend opnieuw antisemitische uitingen en veel ongefundeerde vijandschap tegen Joden signaleren. Laten we de geschiedenis niet vergeten en lessen trekken uit deze geschiedenis. Wat ontzettend goed en noodzakelijk dat onze musea het verleden op levendige wijze voor u en mij beschikbaar houden.

Arjan Klein, wethouder

Ps. De expositie “Waarom schrijf je me niet” is te zien tot en met 14 maart 2020 in Museum Sjoel.

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment