begraven

Toen ik in 1998 begon als wethouder, kreeg ik ‘begraven’ min of meer ongemerkt in mijn portefeuille geschoven. Mijn vader is lange tijd werkzaam geweest in het uitvaartwezen, dus van dichtbij wist ik hoe belangrijk en waardevol het is als je op een bepaalde manier mensen kunt bijstaan tijdens de moeilijkste periodes van hun leven. En de eerlijkheid gebiedt me ook te zeggen dat ik er eigenlijk vanuit ging dat een wethouder aan dit onderdeel van zijn portefeuille waarschijnlijk niet al teveel uren kwijt zou zijn in een werkweek. Dat leek me als nieuwkomer wel prettig. 

Al snel kwam ik erachter dat er ongemerkt toch best het één en ander bij kwam kijken, maar het werd een onderdeel van mijn werk dat ik al snel een warm hart toedroeg. En zo komt het dat dit al meer dan 20 jaar een vast onderdeel is van mijn takenpakket, terwijl andere onderdelen in de loop der jaren toch regelmatig gewisseld zijn.

In onze gemeente vinden ongeveer 135 begravingen per jaar plaats. De meeste zaken wijzen zich inderdaad vanzelf en worden op adequate wijze afgehandeld door de mensen van de buiten- en binnendienst die zich bezighouden met het begraven. Daarnaast komen er regelmatig bijzondere verzoeken binnen van mensen die op zoek zijn naar informatie over hun voorouders of geliefden. Het is fijn dat we dan terug kunnen vallen op een nauwgezette begraafadministratie van enkele honderden jaren oud (alhoewel die hele oude administratie soms de nodige vragen oplevert). 

Soms zijn er bijzondere gevallen die extra aandacht vragen. Hierbij kunt u bijvoorbeeld denken aan een verzoek tot opgraving en/of herbegraven. Achter zo’n verzoek liggen vaak allerlei redenen en ik hecht er waarde aan om dan zelf zoveel mogelijk betrokken te zijn bij zo’n proces. Op die manier kan ik nabestaanden zo goed mogelijk informeren en verzekeren van de uiterst zorgvuldige werkwijze van onze medewerkers. Verder waren er in de loop van de jaren allerlei specifieke gevallen, waar ik omwille van privacy en herkenbaarheid geen details over kan geven, maar die me zeker bij zullen blijven. 

De coronaperiode bracht weer hele andere uitdagingen met zich mee. Zo was het opeens niet meer toegestaan om met grotere groepen aanwezig te zijn bij een uitvaart. We zijn toen snel aan de slag gegaan met het laten aanleggen van een video- en opnamesysteem in onze aula. Op deze wijze kunnen nabestaanden toch nog enigszins meeleven met de dienst, ook al blijft het natuurlijk schrijnend dat uitvaarten niet meer bijgewoond kunnen worden door eenieder die daar behoefte aan heeft. Samen met u hoop ik dat deze periode snel tot een eind komt en uitvaarten weer plaats kunnen vinden op een manier waarbij er weer plek is voor iedereen. 


Henk Wessel

wethouder

Om een reactie te geven moet u ingelogd zijn op deze website.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment' target='_blank'>CComment